Aandachtsgebieden 

Bij het Nationaal Fonds Geestelijke Volksgezondheid kunnen aanvragen worden ingediend op het hele brede terrein van de geestelijke volksgezondheid. Voor de komende jaren heeft het bestuur vier aandachtsgebieden bepaald die extra aandacht behoeven.

1. Kinderen en jeugd

De meeste kinderen groeien op in harmonie, zonder ernstige problemen. Maar er zijn ook kinderen die extra aandacht vragen.

Het aantal jongeren in de leeftijd van 13 tot 18 met een psychische stoornis wordt geschat op 237.000. Dat zijn bijvoorbeeld jongeren met gedragsstoornissen, ADHD, depressies, angsten, of bijvoorbeeld eetstoornissen.

Er zijn ook kinderen die door hun ouders psychische mishandeld worden of emotioneel verwaarloosd.  Uit  onderzoek weten we dat mensen de psychische misère uit hun jeugd hun hele leven met zich meedragen en dat ze op latere leeftijd vaak steeds opnieuw in de problemen komen, of afhankelijk worden van zorg. Redenen genoeg om er vroeg bij te zijn. Aan de signalering van psychische problemen bij kinderen en jongeren, en vervolgens de behandeling en begeleiding kan nog veel worden verbeterd. Het NFGV wil hier met projecten aan bijdragen.

2. Psychische problematiek en werk

Er zitten in Nederland ruim 900.000 mensen in de WAO. Dertig procent daarvan, dus 270.000 mensen, is afgekeurd wegens psychische klachten. Overspannenheid, stress, burnout, maar ook zwaardere klachten zoals depressies eisen hun tol. Veel mensen staan wegens psychische problemen op een zijspoor.  

Het NFGV wil de kennis over psychische problematiek die met werk te maken heeft vergroten. Hoe kunnen we ervoor zorgen dat mensen plezier houden in hun werk en niet burn-out raken. Er moet betere voorlichting komen over stress en het voorkomen van arbeidsgerelateerde psychische problematiek. De begeleiding en behandelingsmethoden moeten worden uitgebreid.

3. Zelfhulp en versterking van het cliëntenperspectief in de zorg

Naast professionele zorg is zelfhulp van groot belang bij de behandeling van psychisch leed. Lotgenotencontact helpt mensen bij het herkennen en erkennen van problemen. Veel vrijwilligers, cliënten en familielieden, zijn actief bij het geven van voorlichting en het organiseren van gespreksgroepen. Er zijn honderden van deze gespreksgroepen zoals over fobieën, manische depressiviteit, schizofrenie.

Het NFGV heeft in de afgelopen jaren tientallen projecten gesteund. Maar er moet nog meer gebeuren. Bijvoorbeeld: meer inbreng van ervaringsdeskundigheid in de behandeling zelf, betere bejegening van cliënten, empowerment van cliënten door onderlinge steun, wetenschappelijk onderzoek vanuit het perspectief van cliënten.

Het NFGV wil de samenwerking tussen cliëntenorganisaties bevorderen. Omdat cliënten-  en familieorganisaties minder krachtig zijn als professionele zorginstellingen is het goed de betrokkenheid van cliënten te bundelen en om samen projecten te starten die de levensomstandigheden van cliënten verbeteren.

4. Openbare geestelijke gezondheidszorg

De openbare geestelijke gezondheidszorg speelt zich af in het publieke domein. De mensen op wie deze zorg zich richt hebben vaak meerdere problemen tegelijkertijd, zoals psychiatrische en psychische problemen, lichamelijke en verslavingsproblemen. Zij hebben zorg nodig maar vragen daar zelf niet om of zijn niet in staat om gebruik te maken van de reguliere hulpverlening. Deze mensen zijn vaak maatschappelijk geïsoleerd en kwetsbaar.

Het is de oudste en een van de belangrijkste taken van de geestelijke gezondheidszorg om hier een helpende hand te bieden. Dat betekent anno 2003 niet: “afvoeren, platspuiten en opsluiten”. Dat betekent wel: opzoeken, contact maken, vragen wat er aan de hand is, begeleiding en medicatie aanbieden, en als het nodig is een opname regelen.

De openbare geestelijke gezondheidszorg is een gezamenlijke verantwoordelijkheid van de GGD, geestelijke gezondheidszorginstellingen, verslavingszorg, justitie en maatschappelijke opvang.

Het NFGV wil investeren in betere begeleidingsmethoden. Ook wil het NFGV het aanzien van dit werk verbeteren. Openbare Geestelijke Gezondheidszorg, of sociale psychiatrie, heeft weinig aanzien, net zoals de mensen om wie het gaat. En dat is onterecht.

Terug